กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 10 อู๋ฉาง
ที่ใดมีผู้คน ที่นั่นย่อมมียุทธภพ และที่ใดมียุทธภพ ก็ย่อมหนีไม่พ้นการเข่นฆ่าประหัตประหาร
เหล่ายอดฝีมือแห่งจูเซี่ย นับเป็นกลุ่มคนที่แม้แต่มือปราบแห่งสำนักเหยี่ยวเหินยังปวดหัวจะรับมือ
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากก้าวเข้าสู่ยุคอาวุธปืน การควบคุมอาวุธมีคมในหมู่ราษฎรก็ผ่อนปรนลงอย่างยิ่ง เพราะอย่างไรเสียจูเซี่ยก็นิยมการต่อสู้ สนับสนุนให้ชาวบ้านฝึกวิชาหมัดมวยในยามว่าง และเข้าร่วมภารกิจแห่งลิขิตฟ้าเพื่อเผยแพร่อารยธรรมสู่ภายนอกให้มาก ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะสั่งห้ามพกพาอาวุธ ทว่าอู่เต้าก็ยังคงติดนิสัยชอบซ่อนไท่อาเอาไว้
หากยังไม่ถึงเวลาลงมือจริง ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเผยอาวุธของตนออกมาให้ใครเห็น
มิฉะนั้นมีแต่จะทำให้ศัตรูเกิดความระแวดระวัง