เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 416 กิจวัตรประจำวัน
การกลับมาในคราวนี้นั้น อี้หยางไม่ได้เหมือนกับบรรดาผู้มีประสบการณ์คนอื่นๆ ที่เอะอะโวยวายคอยสั่งการชี้แนะว่าน้องๆ ต้องเลือกเรียนสาขาวิชาใด
เขาเพียงบอกกล่าวอย่างสุขุมเยือกเย็นและเป็นกลาง ว่ามีหลุมพรางใดบ้างที่ไม่ควรเหยียบย่ำ และด้วยคะแนนเท่านี้ จะวางแผนการอย่างไรจึงจะสมเหตุสมผลที่สุด...
ท้ายที่สุดแล้ว การตัดสินใจเลือกขั้นเด็ดขาด เขายังคงมอบสิทธิ์นั้นไว้ให้แก่ตัวพวกเธอเอง
เพียงแต่ในกระบวนการนี้ เขาได้มอบความมั่นใจอันเปี่ยมล้นให้แก่พวกเธอ หากเลือกผิดจะทำอย่างไร หากเสียใจในภายหลังจะทำอย่างไร ไม่เป็นไรเลย พี่ชายคนนี้พร้อมที่จะคอยเป็นหลังพิงและแบกรับผลลัพธ์ให้เธอเสมอ
ในวันนั้นหลังจากรับประทานอาหารค่ำเสร็จ เวลาก็ดึกมากแล้ว จึงไม่ได้รีบร้อนขับรถฝ่าความมืดไปส่งพวกเธอกลับบ้าน
อี้เสี่ยวชิงโทรศัพท์ไปบอกหวังฮวา ว่าจะไปนอนค้างที่บ้านของจ้าวเยว่เอ๋อ จ้าวเยว่เอ๋อก็ทำเช่นเดียวกัน พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายจึงไม่ได้มีข้อโต้แย้งอันใด
หวังฮวานั้น รู้ดีว่าจ้าวเยว่เอ๋อเป็นเด็กสาวที่ซื่อตรงเรียบร้อย ผลการเรียนก็ยอดเยี่ยม ย่อมไม่ปฏิเสธขัดขวางที่อี้เสี่ยวชิงจะคบหาสมาคมด้วย
ส่วนแม่ของจ้าวเยว่เอ๋อนั้น ก็เพราะวางใจในตัวลูกสาว เมื่อลูกสาวบอกว่าจะค้างข้างนอก ก็ยอมให้ค้างได้ตามสบาย
แม้จะเป็นการโกหกเหมือนกัน ทว่าปฏิกิริยาหลังจากนั้นของจ้าวเยว่เอ๋อกับอี้เสี่ยวชิงกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง