เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 การพาภรรยาและแม่ยายไปเดินเล่นคือโอกาสที่ดีที่สุดในการแสดงตัวตน
อาหารมื้อนี้พูดตามตรงไม่อาจบอกได้ว่ากินกันอย่างเพลิดเพลินใจนัก คนทั้งสามคนบนโต๊ะอาหารต่างมีความคิดเป็นของตนเอง อี้หยางรู้ดีว่าการจะได้รับความไว้วางใจจากว่าที่แม่ยายไม่ใช่เรื่องง่ายดาย เรื่องแบบนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไป อายุเป็นเพียงปัจจัยหนึ่ง และสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือการพิสูจน์ว่าตนเองคู่ควรกับเจียงหลี่หลี่
ในตอนนี้ยังไม่มีวิธีการที่ชัดเจนและทำได้จริงในทันที ทว่าการคิดเช่นนั้นแท้จริงแล้วก็ออกจะผิดทิศทางไปหน่อย หากจงใจสร้างความประทับใจที่ดีให้แก่ใครสักคน ย่อมหนีไม่พ้นที่จะให้ความรู้สึกเหมือนมี 'เล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิง' และแม่ของพี่สาวก็ไม่เหมือนกับคนส่วนใหญ่ที่เขาเคยพบเจอมา ผู้หญิงที่สามารถสร้างอาณาจักรธุรกิจได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แม้ภาพลักษณ์ที่เธอแสดงออกต่อเขาจนถึงตอนนี้จะดูอ่อนโยนและนุ่มนวล ทว่าเธอย่อมมีความเฉลียวฉลาดปราดเปรื่องเป็นเลิศอย่างแน่นอน หากจงใจแสดงสิ่งใดออกมามากเกินไป ย่อมไม่เป็นผลดี
ดังนั้น ตลอดมื้ออาหาร อี้หยางจึงไม่ได้จงใจเสแสร้งสิ่งใด ไม่ได้พยายามทำตัวให้ดูเป็นผู้ใหญ่เกินจริง หรือจงใจประจบประแจงเพื่อให้อีกฝ่ายมองว่าตนเป็นว่าที่ลูกเขยที่ดี เรื่องชั่วชีวิต การเสแสร้งไม่ใช่หนทางที่ถูกต้อง เขาเชื่อมั่นว่าตัวตนที่เป็นธรรมชาตินี่แหละคือสิ่งที่ดีที่สุด การมีปฏิสัมพันธ์ด้วยสภาพจิตใจเช่นนี้ ทั้งการเปิดประเด็นสนทนา หรือการตอบคำถามของว่าที่แม่ยาย กลับทำให้สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายค่อนข้างพึงพอใจ