เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 เพราะหาผู้ชายที่ชอบไม่เจอ ก็เลยเลี้ยงดูขึ้นมาเองคนหนึ่ง
พนักงานเสิร์ฟยกน้ำมะนาวขึ้นมาเสิร์ฟ รินให้แขกทั้งสามคน ตอนที่เดินผละจากไปก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวมองแขกทั้งสามคนซ้ำอีกครั้ง
เมื่อได้พบเจอคนหน้าตาดี ใครๆ ย่อมอยากมองซ้ำเป็นธรรมดา และสิ่งที่ดึงดูดสายตายิ่งกว่าคือทั้งสามคนต่างก็หน้าตาดีกันหมด จึงอดคิดไม่ได้ว่า ทั้งสามคนนี้มีความสัมพันธ์กันอย่างไรนะ...
คุณแม่พาลูกสาวกับลูกชายออกมาเที่ยวเหรอ?
ยีนของครอบครัวนี้นับว่ายอดเยี่ยมจริงๆ
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ มักต้องมีเรื่องราวสัพเพเหระให้ได้คาดเดาเล่นๆ ถึงจะสนุกสนาน
เมื่อเทียบกับอี้หยางและหวังฮวาเหมยแล้ว ในยามนี้เจียงหลี่หลี่ต่างหากที่เป็นคนที่ตื่นเต้นที่สุด ด้านหนึ่งคือแม่ผู้ให้กำเนิด อีกด้านหนึ่งคือชายหนุ่มที่ตนเองรัก ไม่ว่าใครจะสร้างความประทับใจที่ไม่ดีต่อกัน คนที่เจ็บปวดทรมานใจที่สุดก็ย่อมเป็นตัวเธอ เธอจึงลุกขึ้นยืนอย่างเก้ๆ กังๆ แล้วเอ่ยว่า "เมื่อกี้คิดว่าพวกคุณรู้จักกันแล้ว ที่แท้ก็เป็นเรื่องเข้าใจผิด... เดี๋ยวฉันขอแนะนำอย่างเป็นทางการใหม่อีกรอบนะคะ..."
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก สงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย แล้วหันไปบอกหวังฮวาเหมย "แม่คะ... เขาคือ คือแฟนของหนูค่ะ..."
อี้หยางลุกขึ้นยืนตามจังหวะ ล้วงกล่องของขวัญใบเล็กออกมาจากกระเป๋า ยื่นส่งให้อย่างนอบน้อมพลางกล่าว "คุณน้าครับ นี่คือของขวัญแรกพบที่ผมเตรียมไว้ให้คุณน้า กรุณารับไว้ด้วยนะครับ"