เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 351 ชายผู้ปวดไข่... อย่างแท้จริง
คาบเรียนช่วงเช้าสิ้นสุดลง พอก้าวเดินออกจากห้องเรียน แสงแดดอันอบอุ่นก็สาดส่องลงมาพอดิบพอดี
วันนี้มีนักศึกษาไปรับประทานอาหารที่โรงอาหารหมิงเฮ่าไม่มากนัก เพราะนักศึกษาใหม่จำนวนมากต่างอยากไปชมดูว่า 'สงครามร้อยชมรม' ในตำนานนั้นมีหน้าตาเป็นอย่างไร และการไปโรงอาหารหมิงเฮ่าไม่ได้เดินผ่านถนนเสวียไห่ ดังนั้นจุดหมายปลายทางของคนส่วนใหญ่จึงเป็นโรงอาหารที่สอง
หลังจากนัดแนะกับฉวนซิ่งและพานหยางว่าจะไปโรงอาหารที่สองด้วยกัน ทั้งสามคนก็เดินเคียงคู่กันไป พลันแลเห็นร่างอันโดดเดี่ยวร่างหนึ่งเดินอยู่เบื้องหน้า พานหยางตาเป็นประกาย รีบก้าวเข้าไปตบไหล่ของหญิงสาวเบาๆ
เธอคือหลัวจือปั๋ว
อี้หยางรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เจ้าหมอนี่ไปสนิทสนมกลมเกลียวกับหลัวจือปั๋วถึงขั้นนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
หลัวจือปั๋วหันขวับกลับมา ยิ้มแล้วเอ่ยทัก "อ้าว น้องหยางนี่เองเหรอ?"
พานหยางเอ่ยอย่างเคืองๆ "ถ้าเธอยังกล้าเรียกฉันแบบนี้อีก ฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ!"
หลัวจือปั๋วยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก "แล้วนายจะทำไมเหรอจ๊ะ? จะโกรธเหรอ?"
พานหยางมองเธอด้วยสีหน้าซับซ้อน ถอนหายใจอย่างห่อเหี่ยวแล้วถามว่า "เธอจะไปไหนน่ะ?"