เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329 เฉียดใกล้กับการเป็นผู้โชคดีไปนิดเดียว
หลังจากคุยโทรศัพท์กับเจียงหลีหลีเสร็จสิ้นได้ไม่นาน ซางหนิงก็โทรศัพท์เข้ามาหาอี้หยางเช่นกัน น้ำเสียงของเธอในสายโทรศัพท์ดูผ่อนคลายสบายใจ พูดคุยทักทายกันไม่กี่ประโยคก็เข้าสู่ประเด็นหลักทันที เอ่ยถามว่าเขาทำคะแนนสอบได้เท่าไร เมื่ออี้หยางบอกคะแนนไป เธอก็เอ่ยแสดงความยินดีอย่างจริงใจ จากนั้นโดยไม่รอให้อี้หยางเอ่ยถาม เธอก็หัวเราะบอกเขาว่า ตนเองทำคะแนนได้แค่ 500 กว่าคะแนนเท่านั้น มีเศษอยู่นิดหน่อยแต่ไม่สำคัญแล้ว... เพราะในเมื่อตัวเลขตัวแรกคือเลข 5 นั่นก็หมายความว่าแทบจะหมดวาสนากับมหาวิทยาลัยอู่ฮั่นแล้ว...
อี้หยางรู้สึกเศร้าใจอยู่บ้าง ทว่าในเวลาเช่นนี้การที่เขาจะเอ่ยปากปลอบใจเธอย่อมเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม
ทว่าเขาสามารถเป็นผู้รับฟังที่ดีได้
ในฐานะผู้รับฟัง เขาจัดว่ายอดเยี่ยมอย่างยิ่ง ผู้รับฟังที่ยอดเยี่ยมไม่ได้หมายถึงคนที่เอาแต่นั่งเงียบฟังคนอื่นพูดเพียงฝ่ายเดียว ทว่าสามารถชักนำหัวข้อสนทนา กระตุ้นให้อีกฝ่ายเกิดความปรารถนาที่จะระบายความในใจออกมา และเมื่ออีกฝ่ายเริ่มระบายความรู้สึกออกมาแล้ว คุณจึงค่อยตั้งใจรับฟัง... ภายใต้คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของอี้หยาง หวังซางหนิงก็พรั่งพรูเรื่องราวออกมามากมาย เล่าว่าก่อนสอบเกาเข่าเธอเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสเพียงใด ความจริงดูเหมือนจะขยันมากแต่บางครั้งก็แอบอู้ขี้เกียจอยู่บ้าง และเล่าว่าต้องรวบรวมความเด็ดเดี่ยวมากมายเพียงใดกว่าจะตัดสินใจซิ่วเรียนใหม่อีกปี...