เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 พลิกคว่ำเสียแล้ว
วันแรกหลังการสอบเกาเข่าสิ้นสุดลง อี้หยางและครอบครัวของอาสองพากันไปกินหม้อไฟที่ร้านแห่งหนึ่ง ถือเป็นการเฉลิมฉลอง ส่วนครอบครัวของเจียงหลีหลีและครอบครัวของหวังซางหนิงก็พากันไปกินข้าวด้วยกัน วันถัดมา เมื่อผู้ปกครองของทั้งสองฝ่ายต่างเดินทางกลับไปหมดแล้ว อี้หยางจึงกลับมาที่คอนโดของเจียงหลีหลี
เพราะอย่างไรเสีย ยังมีข้าวของอีกมากมายที่ต้องเก็บกวาด... และยังมีคำบอกลาที่สำคัญยิ่ง ที่ต้องเอ่ยออกไป
เวลา ช่วงบ่าย
ด้านนอกห้องนอน เจียงหลีหลีกับหวังซางหนิงกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารในห้องครัว อี้หยางนอนแผ่อยู่บนเตียง สายตาจับจ้องมองเพดานห้องเขม็ง
การสอบเกาเข่า...
จบลงไปแบบนี้แล้วจริงๆ น่ะหรือ?
การสอบเกาเข่า...
ดูเหมือนจะสิ้นสุดลงไปแล้วจริงๆ ด้วย
ในเวลานี้ คล้ายกับว่าร่างกายตกอยู่ในปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเครียดอันแปลกประหลาดบางอย่าง อารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดที่เคยจินตนาการไว้ก่อนสอบเกาเข่า ในยามนี้กลับไม่เกิดขึ้นเลยแม้แต่อย่างเดียว