เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 คำเชิญของสิงอิ่งตัน
เรื่องการตรวจร่างกายสามารถพักไว้ก่อนได้ชั่วคราว ยามนี้สำหรับเจียงหลีหลีแล้ว เรื่องที่ค่อนข้างสำคัญยิ่งกว่าคือการฉลองวันเกิดให้อี้หยาง กำหนดการถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้วว่าเป็นช่วงสุดสัปดาห์ ทว่ายังมิได้ตัดสินใจว่าจะเฉลิมฉลองในรูปแบบใด อีกทั้งยังไม่ได้ระบุชัดเจนว่าจะเชิญใครมาร่วมบ้าง
เจียงหลีหลีที่กำลังขับรถอยู่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม “จริงด้วยสิอี้หยาง ตอนจัดวันเกิด เธออยากจะชวนเพื่อนคนไหนมาร่วมงานบ้างล่ะ?”
อี้หยางวางมือพาดไว้บนขอบหน้าต่าง สัมผัสถึงสายลมอันเย็นสบาย เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงหลีหลีก็เอ่ยอย่างสบายๆ “ไม่จำเป็นต้องจัดให้ยุ่งยากวุ่นวายหรอกครับ ผมชอบอะไรเรียบง่าย แค่พวกเราสามคนรวมซางหนิงด้วยก็พอแล้ว ความจริงผมไม่ค่อยชอบความเอะอะครึกครื้นเท่าไหร่”
เจียงหลีหลีเองก็ชื่นชอบความเรียบง่าย ไม่ชอบการเข้าสังคมที่ซับซ้อน หรือการใช้ชีวิตที่ยุ่งยากเช่นกัน ทว่าหากอี้หยางต้องการคนกลุ่มใหญ่มาฉลองวันเกิดให้ครึกครื้น นางย่อมพร้อมจะตามใจเขาได้
ทว่ายามนี้เมื่ออี้หยางเอ่ยความในใจออกมา อารมณ์ของเจียงหลีหลีจึงยิ่งแจ่มใสเบิกบานขึ้น นางชำเลืองมองอี้หยางแวบหนึ่ง ไม่แน่ใจว่าเขาไม่ชอบบรรยากาศเสียงดังจอแจจริงๆ หรือเป็นเพราะคำนึงถึงว่านางกับหวังซางหนิงไม่ชอบ จึงเอ่ยเช่นนี้ออกมากันแน่
แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใด ล้วนเป็นเรื่องที่ชวนให้เบิกบานใจทั้งสิ้น