เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 รักแรกของหลัวปิง
ยามนี้สีหน้าของหลัวปิงดูสงบสุขุมอย่างยิ่ง ค่อยๆ ก้าวเดินตรงเข้ามา... ทั้งที่ตอนลงจากรถเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าร้อนรนกระวนกระวายแท้ๆ
อี้หยางกวาดสายตามองสำรวจหลัวปิงตั้งแต่หัวจรดเท้า เอ่ยถาม “นายไม่คิดจะถามหน่อยเหรอว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
หลัวปิงตอบ “เห็นหน้านาย ก็รู้แล้วว่าไม่มีเรื่องอะไร”
“เหอะ นี่นายไว้ใจฉันหรือไว้ใจฉือเสี่ยวฮวนกันแน่เนี่ย” อี้หยางส่ายหัว แล้วขยับถอยไปด้านข้างหนึ่งก้าว ทำให้ฉือเสี่ยวฮวนไม่มีที่ให้ซ่อนตัวอีกต่อไป
สองมือของฉือเสี่ยวฮวนไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน นิ้วมือประสานกัน ทิ้งแขนลงเบื้องหน้า สายตามองดูนิ้วมืออย่างเหม่อลอย
หลัวปิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของทั้งสามคน
อี้หยางจึงหันไปเอ่ยกับหวังซังหนิงว่า “พวกเราสองคนไปซื้อของกันหน่อยเถอะ”
หวังซังหนิงเข้าใจความหมายได้ในทันที ยิ้มแป้นพยักหน้ารับ พลางชี้มือไปยังมินิมาร์ทแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลนัก “ไปตรงนั้นกันเถอะ”
ฉือเสี่ยวฮวนพลันลนลานขึ้นมา “พวกเธอ...”