เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 ความรู้สึกหัวใจเต้นแรง (ตอนต้น)
“ตอนนี้รีบพาพวกเราไปลองชุดเถอะค่ะ!”
หลังจากจ่ายค่าตั๋วเข้าชมแล้ว ฉือเสี่ยวฮวนก็ดูกระตือรือร้นรอไม่ไหว เอ่ยกับเติ้งเหวินเซียวว่า “ฉันจะเลือกชุดเจ้าหญิงมาใส่ ฮิๆ”
พนักงานเอ่ยอธิบายอย่างอดทน “ต้องขออภัยด้วยจริงๆ นะคะ ทางเราไม่สามารถเลือกชุดได้ตามใจชอบโดยตรงค่ะ แต่ต้องใช้วิธีจับสลากสุ่มเลือกชุด นอกจากนี้ ตอนที่สุ่มเลือกชุดยังจะได้สุ่มอาชีพที่สอดคล้องกัน เพื่อให้ทุกท่านได้สัมผัสชีวิตการทำงานในยุคโบราณภายในเมืองจินหลิงของเราด้วยค่ะ!”
ฉือเสี่ยวฮวนชะงักไป “อ้าว? ต้องจับสลากสุ่มเหรอเนี่ย...” เธอหันไปมองคนอื่นๆ
อี้หยางย่อมรู้สึกอย่างไรก็ได้ เพียงยิ้มแล้วเอ่ย “ฉันไม่มีข้อเรียกร้องอะไรหรอก ขอแค่ใส่ได้พอดีตัวก็พอ”
เติ้งเหวินเซียวเอ่ย “อืม... แบบนี้ก็ได้เหมือนกันจ้ะ”
จากนั้นพนักงานจึงนำกล่องใบหนึ่งมาให้พวกเขาจับสลากหมายเลขชุด ซึ่งแน่นอนว่าแยกกล่องระหว่างชายและหญิง
อี้หยางจับได้ป้ายหมายเลข 66 ส่วนหลัวปิงจับได้หมายเลข 233 ทั้งสี่คนส่งมอบป้ายหมายเลขที่จับได้ให้พนักงาน จากนั้นจึงถูกพาแยกย้ายชายสองหญิงสองไปเปลี่ยนชุด
ห้องเปลี่ยนชุดเป็นสถานที่คล้ายกับห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าในสระว่ายน้ำ ทุกคนจะมีสายรัดข้อมือที่มีหมายเลขตรงกับตู้ล็อกเกอร์เก็บของ เพื่อถอดเสื้อผ้าของตนเองเก็บไว้ในนั้น ไม่มีห้องลองชุดแยกเดี่ยว เพราะอย่างไรเสียก็เป็นเพศเดียวกัน ทุกคนถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนตรงนี้ได้เลย