เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 278 ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต
รอบฉายที่เร็วที่สุดคือเวลาห้าโมงครึ่งในตอนบ่าย ตอนนี้ที่นั่งยังว่างอยู่อีกมาก ฉือเสี่ยวฮวนยืนอยู่ด้านหน้าสุด เลือกที่นั่งในโซนชมภาพยนตร์ที่ดีที่สุดอย่างคล่องแคล่วชำนาญ เมื่อพนักงานแคชเชียร์พิมพ์ตั๋วออกมา เธอก็หยิบตั๋วไว้ในมือ หันกลับมาโบกไปมา พลางเอ่ยกับอี้หยางและหลัวปิงว่า “หนังเรื่องนี้ฉันเลี้ยงพวกนายเองนะ!”
เติ้งเหวินเซียวตกใจขึ้นมาทันที รีบเอ่ยปาก “ทำแบบนั้นได้ยังไงกัน! ฉัน... ฉันจ่ายเงินคืนให้เธอนะ”
ฉือเสี่ยวฮวนแอบเหลือบมองหลัวปิงแวบหนึ่งก่อน จากนั้นจึงเอ่ยอย่างไม่ถือสา “โธ่ ไม่ต้องหรอกน่า มื้อเที่ยงวันนี้อี้หยางก็เป็นคนจ่ายค่าข้าวให้แล้ว หนังบ่ายนี้ฉันเลี้ยงพวกเธอเอง ไม่ใช่ว่าพรุ่งนี้พวกเราจะไปเที่ยวสวนสนุกกันหรอกเหรอ? ถึงตอนนั้นเธอค่อยเลี้ยงข้าวพวกเราก็พอแล้วนี่นา”
เติ้งเหวินเซียวลังเลเล็กน้อย ยังคงรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง แต่พลันสังเกตเห็นฉือเสี่ยวฮวนขยิบตาให้ตนอย่างแนบเนียน เธอจึงชะงักไป แล้วฉุกคิดขึ้นได้ว่า... หากพรุ่งนี้ทุกคนเปลี่ยนสถานที่ไปเที่ยวด้วยกัน ก็นับว่าดีมากเหมือนกันนี่นา เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงไม่ได้เอ่ยทัดทานอันใดอีก
หลัวปิงกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉือเสี่ยวฮวนกลับรีบชิงพูดขึ้นก่อน “เทพแห่งการเรียน พรุ่งนี้นายก็ต้องไปด้วยนะ!”
หลัวปิงส่ายหน้า “พรุ่งนี้บ่าย... ฉันอยากอยู่บ้านทำโจทย์มากกว่า”