เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 เด็กสาวสองคนกับการประชันบท
“อี้หยาง? นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงน่ะ?” เติ้งเหวินเซียวอึ้งไป พลันฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ถามว่า “นายก็มาเรียนกวดวิชาเหมือนกันเหรอ?”
อี้หยางพยักหน้า เอ่ยว่า “อื้ม มีคอร์สติวยกระดับคณิตศาสตร์โอลิมปิกอีเฟยน่ะ ฉันแวะมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์เฉยๆ”
“มาเก็บเกี่ยวประสบการณ์?”
“อ๋อ หมายถึงมาแจมสนุกๆ น่ะ...” อี้หยางอดคิดไม่ได้ว่า ยุคสมัยนี้ยังไม่มีสำนวน 'มาซื้อซีอิ๊ว' (ตีเนียนมาดู) กันหรอกเหรอ?
จากนั้นเติ้งเหวินเซียวก็เบนสายตาไปที่เด็กสาวข้างกายของอี้หยาง อี้หยางเห็นดังนั้นจึงเหลือบมอง ลังเลไปนิดหนึ่ง... เธอชื่ออะไรนะ?
ในสถานการณ์เช่นนี้ย่อมต้องให้คนกลางที่รู้จักทั้งสองฝ่ายอย่างเขาเป็นคนแนะนำ แต่น่าเสียดายที่ดันลืมชื่อของอีกฝ่ายไป จึงหันไปเอ่ยกับเพื่อนร่วมห้องของรัวปิงว่า “นี่คือเพื่อนร่วมชั้นของฉัน ชื่อเติ้งเหวินเซียว”
เติ้งเหวินเซียวยิ้มแย้ม “สวัสดีจ้ะ สวัสดีนะ...”
เด็กสาวได้สติ จึงตอบรับอย่างเคอะเขินเล็กน้อย “สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องของเพื่อนสนิทอี้หยาง ฉันชื่อฉือเสี่ยวฮวนนะ”
ในใจของอี้หยางลอบโล่งอกขึ้นมาเบาๆ โชคดีจริงๆ ที่เธอแนะนำตัวเอง