เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263 ยิ่งไกลยิ่งว้าวุ่นใจ
เมื่ออี้หยางฝึกซ้อมเสร็จ ก็เห็นว่ามีสายที่ไม่ได้รับสายหนึ่งในโทรศัพท์มือถือ เป็นหวังซังหนิงโทรมา คงเป็นเพราะเขาไม่ได้รับสาย เธอจึงส่งข้อความมาหนึ่งข้อความว่า “รีบกลับมาเร็วๆ นะ”
เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจมากนัก
จะว่าไปแล้ว ภาคเรียนก่อนกว่าจะเริ่มชินกับการพักอยู่ที่บ้านของเจียงหลีหลีได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่พอผ่านช่วงปิดเทอมฤดูหนาวไป ก็ดูเหมือนจะต้องปรับตัวใหม่อีกสักหน่อยแล้วสินะ
หลังจากบอกลาคนอื่นๆ ในทีมบาสเกตบอล อี้หยางก็เดินมุ่งหน้าไปยังบ้านของเจียงหลีหลีเพียงลำพัง
……
“อืม แล้วก็สลับตำแหน่งตัวเศษกับตัวส่วน แบบนี้ก็น่าจะดูเข้าใจแล้วใช่ไหม?” เติ้งเหวินเซียวขีดๆ เขียนๆ ลงบนกระดาษทดพลางเอ่ยกับหวังซังหนิงด้วยความอดทนอย่างยิ่ง