เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 วันเกิดของเจียงหลีหลี
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน
นับจากการไปบ้านของโหวหลินครั้งแรก ก็ผ่านไปอีกสองเดือน พริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่เดือนธันวาคมแล้ว
เมืองฮั่นหนิงเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ
และภาคเรียนแรกในโรงเรียนสาธิต ม. ก็นับว่าเดินทางมาถึงช่วงปลายแล้ว ทิวทัศน์สารพัด ชมรม การเรียนการสอน คุณครู และเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียน อี้หยางก็ค่อยๆ หลอมรวมจากการเป็นเพียงคนที่คุ้นเคยกับโลกใบเล็กๆ แห่งนี้ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมันอย่างแท้จริง
พูดเช่นนี้อาจจะยังไม่เห็นภาพชัดเจน การเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนนี้ หมายถึงการรู้สึกยินดีเมื่อโรงเรียนได้รับเกียรติยศชื่อเสียง เวลาอยู่ภายนอกจะคอยปกป้องชื่อเสียงของโรงเรียนโดยสัญชาตญาณ และเวลาสวมเครื่องแบบนักเรียนเดินเฉิดฉายตามท้องถนน ก็ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมเดินช็อปปิ้งอย่างไรอย่างนั้น...
หากลองคำนวณดู ในช่วงสองเดือนนี้ก็มีข่าวใหญ่เกิดขึ้นอยู่บ้างเหมือนกัน
ข่าวใหญ่ที่เกิดขึ้นล่าสุด อี้หยางยังคงเป็นตัวเอก ทีมบาสเกตบอลของพวกเขาการันตีโควตาผ่านเข้ารอบจากการแข่งขันรอบคัดเลือกก่อนกำหนด
พวกเขาคว้าชัยชนะในแมตช์ก่อนหน้านี้ด้วยสถิติชนะรวด ส่วนคู่แข่งเพียงหนึ่งเดียวอย่างมัธยมหนึ่งฮั่นหนิง หลังจากพ่ายแพ้ในเกมแรกก็แพ้อีกสองนัด เมื่อมีสถิติพ่ายแพ้ถึงสามนัด ต่อให้ในเกมที่เหลือจะชนะรวด ก็ไม่มีทางผ่านเข้ารอบได้อีกแล้ว
ด้วยเหตุนี้ ทีมจึงสามารถเริ่มเตรียมตัวสำหรับรอบภูมิภาคซึ่งเป็นขั้นที่สองได้โดยตรง