เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 ก่อนออกเดินทาง
วันนี้เป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส อี้ซานกำลังกวาดเก็บเม็ดพริกไทยฮวาเจียวที่ตากแดดจนแห้งกรอบแตกอ้าบนพื้นใส่ลงในถุงไนลอน จ้าวจินฮวามองดูแล้วเห็นว่าไม่มีงานที่ต้องช่วย จึงเดินเข้าบ้านไปทำงานของตน คุณย่านั่งอยู่ใต้ชายคา หรี่ตาเอนกายบนเก้าอี้โยก แม้จะเป็นฤดูร้อน แต่คนชราก็ไม่ได้สวมเสื้อผ้าบางจนเกินไป ด้านนอกเสื้อตัวสั้นยังมีเสื้อคลุมลายดอกทับอยู่อีกชั้น
ผ่านไปครู่หนึ่ง อี้ซานก็นำฮวาเจียวที่เก็บได้เมื่อเช้าบรรจุใส่ถุงไนลอนจนหมด บนพื้นยังคงมีเศษผงสีม่วงแดงตกค้างอยู่บ้าง และมีเม็ดในสีดำของฮวาเจียวกระจายเกลื่อนพื้น อี้ซานตะโกนเรียกอี้ชวน ใช้ให้เขามากวาดพื้น อี้ชวนเชื่อฟัง ถือไม้กวาดออกมา ทว่ากวาดไปได้แค่สองที ก็ถูกเม็ดสีดำบนพื้นดึงดูดความสนใจไป นั่งยองๆ เล่นอยู่ตรงนั้น... อี้ซานคิดจะตีเขาอีกรอบ ทว่าลังเลครู่หนึ่งก็แค่เอ็ดไปสองสามคำ ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ลงไม้ลงมือ
อี้ชวนไม่ได้สังเกตเห็นรายละเอียดนี้เลย
หัวเราะแหะๆ พอเล่นจนหนำใจแล้ว อี้ชวนจึงเริ่มกวาดพื้น พอยืนขึ้น ส่วนสูงของเขาก็เสมอปลายคางของอี้ซานแล้ว