เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 มัธยมปลายเช่นนี้
แดดยามฤดูร้อนแผดเผา นับตั้งแต่ฝนตกคราวก่อน ก็ไม่มีฝนตกลงมาอีกเลยเป็นเวลานาน อุณหภูมิเริ่มอบอ้าวร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ บรรดานักเรียน ม.6 ที่ต้องเรียนเสริมช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็เริ่มทยอยได้หยุดพักกันแล้ว... สาเหตุหลักคือพวกครูทนความร้อนไม่ไหว แม่น้ำไป๋สุ่ยที่ไหลเอื่อยผ่านอำเภอชิงเหอ ระดับน้ำลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า ผู้คนมากมายต่างพากันพูดว่า นี่เป็นฤดูร้อนที่ร้อนอบอ้าวกว่าปีก่อนๆ มากโข
ภายในห้องชุดตกแต่งเรียบร้อยอันสะอาดสะอ้าน ในห้องนั่งเล่นมีกล่องกระดาษและสิ่งของที่บรรจุอยู่ในถุงไนลอนวางกองกระจัดกระจายอยู่ตามใจชอบ บนพื้นมีของตกหล่นอยู่สองชิ้น เป็นหมอนที่มีรูปร่างหน้าตาอันเป็นเอกลักษณ์... ที่นี่คือบ้านที่เจียงหลีหลีขายต่อให้อี้หยาง
เนื่องจากคุณย่าไม่ได้เข้ามาพักในตัวอำเภอมาพักใหญ่แล้ว อี้หยางจึงผลัดเปลี่ยนไปนอนที่บ้านโน้นสองวัน ที่บ้านนี้สองวัน แต่ทว่าต่อมาเขาก็เลือกที่จะนอนในห้องนอนเดิมของเจียงหลีหลีเป็นส่วนใหญ่ ถึงอย่างไรเตียงหลังใหญ่ที่มีราคาแพงกว่ามาก ก็นอนสบายกว่ากันเยอะ
ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ มีเครื่องปรับอากาศ
ในยามนี้ อี้หยางเก็บสัมภาระกระเป๋าเดินทางเรียบร้อยแล้ว
จำต้องเดินทางไปนครฮั่นหนิงอีกรอบหนึ่งแล้ว
การเดินทางครานี้มีเป้าหมายแน่ชัด นั่นคือมุ่งตรงไปยังโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยครู