เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 บ้านของเยว่เอ๋อ
อากาศหลังฝนเพิ่งจะหยุดตก แม้จะมีแดดออก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแผดเผาจนเกินไป
ลำน้ำสาขาหนึ่งของแม่น้ำแยงซีเกียงนามว่า ‘แม่น้ำไป๋สุ่ย’ ไหลเชี่ยวกรากมาจากแดนไกล ไหลผ่านเลียบข้างหมู่บ้านที่ชื่อตำบลเยี่ยนจื่อ
การตั้งถิ่นฐานริมสายน้ำ เป็นวิถีดั้งเดิมของผู้คนมาเนิ่นนานหลายปี
ลำน้ำไม่ได้ใสกระจ่างไปเสียทั้งหมด เพราะเมื่อวานมีฝนตก วันนี้น้ำในแม่น้ำจึงดูค่อนข้างขุ่นมัว ทว่าความขุ่นนี้ก็มิได้ขุ่นคลั่กไปจนถึงก้นบึ้ง ช่วงกึ่งกลางลำน้ำมองดูเป็นสีเหลืองอมเขียว ครั้นไล่มาถึงริมตลิ่งสีนั้นก็ค่อยๆ จางลง และเมื่อกระทบชายฝั่งก็กลายเป็นสีใสจนมองทะลุได้แล้ว
ในเวลานี้ จ้าวเยว่เอ๋อกำลังยืนซักไม้ถูพื้นอยู่ริมแม่น้ำ
เนื่องจากพ่อออกไปทำงานรับจ้างข้างนอก ท่อน้ำประปาที่เพิ่งต่อเสร็จเมื่อไม่นานมานี้จึงเกิดปัญหาขึ้นอีกและไม่มีใครซ่อม อีกอย่างแม่น้ำไป๋สุ่ยก็อยู่ห่างจากบ้านเพียงไม่กี่สิบเมตร เธอจึงมาซักล้างไม้ถูพื้นที่นี่เสียเลย ซึ่งสะดวกกว่าด้วยซ้ำ
จ้าวเยว่เอ๋อฮัมเพลงเบาๆ ไปพลาง ซักไม้ถูพื้นไปพลาง ดูท่าทางอารมณ์ดีไม่น้อย
ย่อมดีอย่างแท้จริง
ช่วงก่อนหน้านี้ แม่หางานเป็นคนล้างจานในร้านอาหารที่ตัวอำเภอได้ ทำไปสามเดือน ทว่าค่าจ้างกลับถูกผัดผ่อนมาโดยตลอด เพิ่งจะได้เงินมาเมื่อวานนี้เอง สามเดือนได้รับมาเต็มๆ 4,600 หยวน สภาพการเงินที่ตึงมือของทางบ้านจึงพอจะคลี่คลายลงได้บ้าง