กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130 เห็นจุดเดียวหยั่งรู้ทั้งตัว
"ไม่เปิดให้คนนอกเข้านะคะ~"
คนที่พูดออกมาย่อมเป็นหม่าซืออวี่อย่างแน่นอน เพราะการแข่งขันบาสเกตบอลระดับอำเภอถูกเลื่อนออกไป และไม่รู้ว่าจะจัดขึ้นเมื่อไหร่ ดังนั้นพวกเขาจึงยังคงต้องฝึกซ้อมกันต่อไป
ชั่ววินาทีนั้น ทั้งหยางเจียและโจวคังต่างยืนอึ้งตะลึงงันไปตามๆ กัน
เดินวนรอบโรงเรียนมาทั้งวัน ไม่เคยเห็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักขนาดนี้มาก่อนเลย!
จางเชายิ้มบางๆ แล้วเอ่ยว่า: "คืออย่างนี้ครับ พวกเรามาจากมัธยมหนึ่ง..."
"อ๋อ"
"คือว่า พอจะ... อะลุ่มอล่วยหน่อยได้ไหมครับ พวกเราก็อยากจะร่วมเล่นบาสเกตบอลด้วยสักหน่อย"
"ไม่ได้ค่ะ"
โจวคังที่อยู่ข้างๆ รีบเอ่ยเสริม: "เพื่อนนักเรียนครับ พวกเรามาจากมัธยมหนึ่งนะ..."