กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 มือคีย์บอร์ด (บน)
สายลม พัดพาให้เส้นผมของเด็กสาวปลิวไหว เจ้าแมวดูเหมือนจะไม่เต็มใจให้เด็กสาวแตะต้องตัวมันเท่าไรนัก เชิดหางหันหลังให้อย่างหยิ่งยโส ทว่านั่นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์อันเพลิดเพลินของเด็กสาวเลยแม้แต่น้อย
เข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ใบไม้แห้งกลิ้งหมุนไปตามสายลมอันเย็นสบาย กลุ่มไหมพรมที่ไม่รู้ว่าปลิวมาจากไหนได้เข้ามาร่วมขบวนกับใบไม้ร่วง ลอยผ่านหน้าเจ้าแมวไป เด็กสาวที่อุตส่าห์คอยเอาอกเอาใจอยู่นานสองนานจึงได้แต่มองดูเจ้าแมวทอดทิ้งตนเองไป แล้ววิ่งไล่กวดก้อนไหมพรมอย่างเต็มใจแทน
สายตาของเด็กสาวเคลื่อนไหวตามฝีเท้าของเจ้าแมว เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ ... ครั้นพอเงยหน้าขึ้น ก็มองเห็นเด็กหนุ่มที่กำลังยืนจ้องมองตนเองอยู่
"อ๊ะ! อี้หยาง?"
"ไฮ..."