เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 ความสามารถในการบริหารจัดการ
"อะไรนะ? ฉันทำไม่ได้หรอกมั้ง?" เจ้าอ้วนส่งเสียงร้องประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง
อี้หยางรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง จึงถีบเขาไปทีหนึ่งแล้วเอ่ยว่า "ไอ้งี่เง่านี่ นายติดนิสัยพูดว่าทำไม่ได้มาตลอดทั้งชีวิตแล้ว มา ลองพูดตามฉันสักรอบซิ ฉันทำได้"
"ฉัน... ทำได้เหรอ? เรื่องนี้ มันเป็นเรื่องที่เจ๋งขนาดนั้น ยังจะมาเกี่ยวอะไรกับฉันได้อีกเหรอวะ?"
ช่วงพักระหว่างคาบ บนระเบียงทางเดิน เจ้าอ้วนกับอี้หยางกำลังกระชับมิตรแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันอย่างเป็นกันเอง
อี้หยางรู้สึกจนปัญญา มนุษย์เราย่อมดึงดูดคนประเภทเดียวกัน เมื่อก่อนเขาขี้แพ้แค่ไหน เพื่อนสนิทของเขาก็ขี้แพ้แค่นั้น มีคนประเภทนี้อยู่จริงๆ พวกเขาจะสงสัยในความสามารถของตนเองว่าจะทำเรื่องเจ๋งๆ สำเร็จได้หรือไม่ เช่น การฝึกคัดลายมือให้สวยงาม เช่น การพูดภาษาอังกฤษให้คล่องแคล่วเหมือนชาวต่างชาติ... เช่น การเรียนรู้เครื่องดนตรีสักชิ้นหนึ่ง