กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 พ่อของอี้หยาง
ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะถึงเวลาเรียนคาบพักเที่ยง อี้หยางจึงพาหม่าตงซีเดินเล่นเรื่อยเปื่อยอยู่ในโรงเรียน แน่นอนว่า... เขายังไม่ได้สารภาพเรื่องที่หม่าซืออวี่แอบชอบตนเอง และยิ่งไม่ได้บอกว่าการที่ยัยเด็กนั่นโกงข้อสอบในครั้งนี้... มีความเกี่ยวข้องกับตน
หม่าตงซีเป็นคนช่างคุยมาก คุยสัพเพเหระเรื่อยเปื่อย ยิงมุกตลกสารพัดเรื่องอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ในระหว่างกระบวนการนี้ จิตใต้สำนึกของเขายังคงลอบสังเกตอี้หยางอยู่ตลอดเวลา... คนที่เป็นเถ้าแก่ ต้องใช้คนอยู่เสมอ ต้องคิดอยู่ตลอดเวลา นานวันเข้าจึงติดนิสัยนี้เข้ามาในชีวิตประจำวันโดยไม่รู้ตัว