กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ประกาศผลคะแนน
ระหว่างทางกลับห้องเรียน จางปู่โซ่วแบ่งปันความรู้สึกตอนที่ตนเองชู้ตลูกนั้นลงห่วงกับเด็กผู้หญิงสองสามคนอย่างตื่นเต้นดีใจ
"ตื่นเต้นสิ! จะไม่ตื่นเต้นได้ยังไงล่ะ! เธอลองคิดดู พวกเราชนะรวมแค่สามแต้ม ถ้าขาดสองแต้มของฉันไป... เอ่อ ดูเหมือนจะยังชนะอยู่แต้มหนึ่ง... แต่เธอลองคิดดู ตอนนั้นสถานการณ์คือพวกเรายังตามหลังอยู่สองแต้มนะ! ฉันแบกรับแรงกดดัน ชู้ตลูกนั้นลงไป ฉันก็รู้เลยว่ากำชัยชนะไว้ในมือแน่นอนแล้ว"
"ฮ่าๆๆ..."
"เธออย่าหัวเราะสิ บาสเกตบอลเป็นกีฬาของคนห้าคนนะ อย่าเห็นว่าฉันทำแต้มน้อย แต่ถึงยังไงก็ทำแต้มได้นะ อีกอย่าง เรื่องเกมรับเธอเข้าใจไหมล่ะ? เกมรับของฉันคือการมีส่วนร่วมที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าเชียวนะ!"
"คิกๆๆ..."
……