เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 พลิกสถานการณ์กอบกู้เกม
ในเวลานี้ ก้อนเมฆบนท้องฟ้าถูกแสงแดดเจาะทะลุเป็นช่อง แสงตะวันสาดส่องลงมา แต่ก็ไม่ได้รู้สึกร้อนอบอ้าวเป็นพิเศษ เสียงบนสนามบาสเกตบอลจอแจเอะอะ ทว่านอกจากเสียงของผู้เล่นบนสนามแล้ว เสียงส่วนใหญ่ล้วนดังมาจากข้างสนามทั้งสิ้น
"สู้ๆ!"
"สู้ๆ เข้า!"
จ้าวเฉียงยังคงชื่นชอบบรรยากาศเช่นนี้มาก การได้เป็นจุดสนใจและได้รับการชื่นชมจากผู้คน ในยามนี้เขาถือลูกบาสเกตบอล เลี้ยงบอลหลอกล่ออย่างลายตา ฝั่งตรงข้ามที่ประกบป้องกันเห็นได้ชัดว่าตามจังหวะไม่ทัน เขามีใจอยากจะเรียกเสียงปรบมือชื่นชมจากพวกเด็กผู้หญิงของทั้งสองห้อง จึงงัดท่าเลี้ยงบอลเปลี่ยนทิศทางอันเป็นเอกลักษณ์ของอัลเลน ไอเวอร์สัน ที่เพิ่งจะเรียนรู้มาใช้ ทว่าฝีมือยังไม่เข้าขั้น ทันทีที่วาดลวดลายออกมา ลูกบอลก็กระแทกเข้ากับเท้าของตัวเองจนกระดอนปลิ้นออกไป
จ้าวเฉียงเหวี่ยงหมัดใส่ความว่างเปล่าอย่างหัวเสีย