เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 ฉันอยากนั่งโต๊ะเดียวกับเธอ
"นักเรียนทั้งหลาย ดูเหมือนปิดเทอมหน้าร้อนที่บ้านจะบำรุงสารอาหารกันไม่น้อยเลยนะ นักเรียนบางคนผ่านไปปิดเทอมเดียวตัวสูงขึ้นตั้งเยอะขนาดนี้ ต้องจัดที่นั่งให้พวกเธอใหม่แล้วละ มา ทุกคนลุกขึ้นยืน"
หลิวตงหงดันแว่นตาขึ้น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
พวกนักเรียนข้างล่างบางคนก็ตื่นเต้นดีใจ ในที่สุดจะได้เปลี่ยนที่นั่งกับไอ้หน้าปลวกนี่เสียที บางคนก็เศร้าใจ เพราะการจะได้นั่งโต๊ะเดียวกับเพื่อนผู้หญิงหน้าตาน่ารักไม่ใช่เรื่องง่าย และยังมีเพื่อนสาวที่อาลัยอาวรณ์ไม่อยากแยกจากกัน เพื่อนรักที่คอยแกล้งแหย่กัน ชั่วขณะนั้นในห้องเรียนจึงคึกคักจอแจขึ้นมาทันที
"ใช้ขายืนก็พอแล้ว! ไม่ได้สั่งให้ใช้ปาก!"
หลิวตงหงไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง จึงเอ่ยเตือนขึ้นมาประโยคหนึ่ง
อี้หยางลุกขึ้นยืนจากแถวหลังสุดอย่างเงียบๆ สายตากวาดมองไปที่ทุกคนไม่หยุด
"ไปเข้าแถวข้างหลังให้หมด"