กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 พบกันโดยบังเอิญ
วันหนึ่งในโรงเรียนผ่านพ้นไปเช่นนี้ แม้จะไม่ได้ทำอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความหมาย ได้รู้จักผู้คนใหม่อีกครั้ง หลัวปิง ติงรุ่ย หนิงจือซิน... อ้อ ยังมีเย่พิงถิงด้วย แตกต่างจากภาพในความทรงจำ โดยรวมแล้วยังคงไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลก
ช่วง ม.ต้น รสชาติดั้งเดิมอย่างแท้จริง
อี้หยางในตอนนี้ไม่กังวลอีกต่อไปแล้วว่าตื่นขึ้นมาแล้วการกลับมาอยู่ ม.ต้น จะกลายเป็นเพียงความฝัน ตั้งใจเรียนหนังสือ แล้วสั่งสมคลังความรู้ของตนเองอย่างต่อเนื่อง ในอนาคตเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ดีเยี่ยมสักแห่ง... เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ใช้สองมือประสานไว้ที่ท้ายทอย มองดูเพดานห้อง สติก็ค่อยๆ เลือนรางลงไปโดยไม่รู้ตัว