เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 เคล็ดลับการฝึกคัดลายมือ
หลายปีต่อมา เมื่ออี้หยางต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบอยู่ในชนชั้นล่างของเมืองใหญ่ เขาได้พบเจอกับผู้คนระดับรากหญ้าหลากหลายรูปแบบ คนเมืองที่เป็นชนชั้นล่างเหล่านั้น กลับแสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามคนบ้านนอก
นั่นคงเป็นเพราะว่า พวกเขาไม่เคยเข้าใจเลยว่าชนบทที่แท้จริงนั้นมีสภาพเป็นอย่างไร
อันที่จริงแล้ว ก่อนหน้านี้ตัวอี้หยางเองก็ไม่เคยเข้าใจเช่นกัน
ตัวเขาในยามนี้ ก็นับว่าเป็นการหวนคืนสู่อดีตในอีกรูปแบบหนึ่ง
หากไม่ใช่เพราะพ่อของเขาพยายามดิ้นรนต่อสู้เพื่อบุกเบิกสร้างทางเดินชีวิตของตนเองขึ้นมา ครอบครัวของพวกเขาจนกระทั่งถึงรุ่นของเขา ก็คงจะเป็นชาวไร่ชาวนาสืบต่อกันมาทุกยุคทุกสมัย
ในช่วงไม่กี่วันนี้ อี้หยางได้มีความเข้าใจต่อวิถีชีวิตชนบทที่แท้จริงอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ยามเช้าตรู่ ไก่ขันตรงเวลา หยาดน้ำค้างมักจะเกาะอยู่บนใบของต้นแอปเปิลต้นน้อยในลานบ้านอย่างเป็นธรรมชาติ อากาศที่สูดหายใจเข้าไปอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของไอดิน มันงดงามจนทำให้คนเราอยากจะปักหลักอาศัยอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล
ก็... บ้าแล้ว!