เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 การเรียนนี่ก็มีเรื่องน่าสนุกเหมือนกันนะ
“พี่ครับ...”
อี้ชวนมองอี้หยางด้วยความลังเลใจ
“หืม?”
“หนังสือเยอะขนาดนี้ พวกเราจะขนมันกลับไปยังไงเหรอครับ?”
ทั้งหมดมีแบบเรียนยี่สิบสี่เล่ม และยังมีคู่มือเสริมการเรียน ‘คำศัพท์ วลี ประโยค บทความ’ อีกสองสามเล่ม
อี้หยางบอก “ความจริงก็ไม่ได้ยากอะไรหรอก” เขาไปขอกระสอบจากจ้าวเยว่เอ๋อร์มาใบหนึ่ง เอาหนังสือใส่เข้าไป แล้วหาเชือกมาเส้นหนึ่ง จัดแจงวางถุงหนังสือลงบนตะแกรงท้ายรถจักรยาน หนีบและมัดไว้แน่นหนา พอลองออกแรงดึงดูจนแน่ใจว่าจะไม่หลุดร่วง ก็ตบมือเข้าหากันด้วยความพึงพอใจ “แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
อี้ชวนกะพริบตาปริบๆ “แต่ว่า... แล้วผมจะนั่งตรงไหนล่ะครับ?”
อี้หยางลูบคางครุ่นคิด “แกนั่งข้างหน้าสิ”
อี้ชวนก้มมองคานเหล็กแนวนอนบนตัวถังรถจักรยาน พลางเอื้อมมือไปลูบก้นตัวเองตามสัญชาตญาณ จึงจำใจเอ่ย “กะ... ก็ได้ครับ”