เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ขอยืมหนังสือ
อี้หยางรู้ดีว่าผลการเรียนของตนเองย่ำแย่เพียงใด แต่เขาก็ยังคงประเมินระดับความรู้ของตัวเองสูงเกินไปอยู่ดี
เมื่อเขาถูกโจทย์ของเด็กประถมสามทำให้จนปัญญาเป็นครั้งที่ห้า ในใจของเขาก็บังเกิดความคิดอันแน่วแน่มั่นคงขึ้นมาประการหนึ่ง นั่นคือ การจะเริ่มต้นเรียนหนังสือใหม่อีกครั้ง ต้องเริ่มปูพื้นฐานตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษา
หลังจากเสร็จสิ้นการล้มหมู ญาติสนิทมิตรสหายในหมู่บ้านก็เริ่มสาละวนอยู่กับการตระเตรียมทำกับข้าวกันต่อ
อี้หยางจึงดึงตัวอี้ชวนหลบมาตรงมุมหนึ่ง แล้วเอ่ยถาม “หนังสือเรียนเก่าๆ ของแกอยู่ที่ไหนน่ะ?”
อี้ชวนถามกลับ “หนังสืออะไรเหรอครับ?”
“หนังสือแบบเรียนตั้งแต่ชั้น ป.1 ถึง ป.3 ไงล่ะ”
อี้ชวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ “หนังสือ ป.1 กับ ป.2 ไม่มีแล้วครับ”
“ไม่มีแล้ว? หายไปไหนหมดล่ะ?”
“ก็... เอาไปพับเครื่องบินกระดาษหมดแล้วครับ”