เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ซ่อมรถได้จะไปนับเป็นอะไร
อี้หยางยืนอยู่ข้างๆ คุณย่า ส่วนเด็กสาวคนนั้นก็ยืนอยู่ตรงหน้าเขาพอดี
ดูเหมือนเด็กสาวจะค่อนข้างหวาดกลัวอี้หยางอยู่บ้าง หลังจากสละที่นั่งให้คุณย่าของอี้หยางแล้ว เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย
ความคิดของอี้หยางเองก็ไม่ได้จดจ่ออยู่บนรถ ทั้งสองคนจึงต่างตกอยู่ในความเงียบงัน
เพียงแต่ว่า เด็กสาวยังคงแอบเหลือบมองอี้หยางอยู่เป็นระยะ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
ไม่เพียงแต่เธอเท่านั้น บนรถยังมีเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันอีกสองสามคนที่แอบชำเลืองมองอี้หยางอยู่เงียบๆ
เขาสามารถสังเกตเห็นสายตาเหล่านั้นได้ ใบหน้าจึงเผยแววขัดเขินออกมา สิ่งที่พวกเธอให้ความสนใจ ก็คงหนีไม่พ้นทรงผมยาวที่ปรกหน้าผากจนบดบังดวงตานั่นกระมัง
ก็นะ ในยุคสมัยนี้ สิ่งที่ฮิตที่สุดในหมู่เด็กหนุ่มวัยรุ่นก็คือทรงผมสไตล์ซังกะตายแบบนี้นี่แหละ
ทว่าสำหรับอี้หยางแล้ว ทรงผมนี้ไม่ได้นำพาอะไรมาให้เลยนอกจากความอับอายขายหน้า