ตอนที่ 190 ตอนจบ

“เริ่มแรกคือจวนตระกูลจาง...”

เถ้าแก่ถังเห็นปฏิกิริยาของคนตระกูลจ้าวก็ทอดถอนใจยาว คิ้วขมวดมุ่นเป็นปมแน่น “คราวก่อนพวกเจ้าก็ได้ยินแล้ว หัวหน้ามือปราบหลิวพบคนรับใช้ที่จวนตระกูลจางแอบฝังไว้ พวกเขาเหมือนกับพวกผู้ลี้ภัยที่ตายด้วยโรคติดต่อไม่ผิดเพี้ยน”

“จวนตระกูลจางถูกสั่งปิด คืนนั้นก็เริ่มมีคนตาย เริ่มจากฮูหยินจางผู้นั้น จากนั้นก็คนรับใช้ในเรือนของนาง ต่อมาจางหยวนไว่ก็...”

ศพคนตายถูกหามออกจากจวนตระกูลจางคนแล้วคนเล่า

ทั่วทั้งเมืองทุกครัวเรือนปิดประตูแน่นหนา ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวออกจากบ้าน

“ยะ อย่างนี้ได้อย่างไรกัน!” กู้สี่เม่ยและคนอื่น ๆ อุทานออกมาด้วยความตกใจ

แม้จะกล่าวว่าจวนตระกูลจางชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกผู้อื่น แต่ข้างในนั้นก็มีผู้บริสุทธิ์อยู่ไม่น้อย เมื่อได้ยินสภาพอันน่าเวทนาเช่นนี้ ทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสาร

ฝูเป่านึกถึงจางถิงอวี้ จึงรีบดึงแขนเสื้อของเถ้าแก่ถังแน่น “แล้วพี่ชายจางเล่าเจ้าคะ”

“ก่อนที่ข้าจะมา นายน้อยจางยังสบายดีอยู่” เถ้าแก่ถังรู้ว่านางกับจางถิงอวี้เป็นสหายกัน จึงสืบข่าวมาเป็นพิเศษ แล้วเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “คนในจวนตระกูลจางถูกแยกกักตัวไว้หมดแล้ว ขอนายน้อยจางอดทนไว้ ก็อาจจะรอดพ้นเคราะห์นี้ไปได้”

ได้ยินเช่นนั้น ฝูเป่าก็ลอบถอนหายใจโล่งอก