เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลุงหลิว!” ฝูเป่าส่งเสียงร้องอย่างดีใจ ก้าวขาสั้น ๆ วิ่งรี่เข้าไปหา
หลิวจื่ออันโน้มตัวลง อุ้มตัวนางขึ้นมาด้วยรอยยิ้มร่า: “ได้ยินว่าพวกเจ้าเปิดแผงวันนี้ ข้าเลยพาพวกพี่น้องมาชิมของสดใหม่เสียหน่อย!”
จ้าวหม่านชางพลอยแย้มยิ้มตาม รีบเข้าไปร่วมกับกู้สี่เม่ยเพื่อเชื้อเชิญให้ทุกคนนั่งลงประจำที่
กู้สี่เม่ยมุดเข้าไปในห้องครัว เร่งต้มเกี๊ยวน้ำลงหม้อ
เกี๊ยวน้ำสิบกว่าชาม ปริมาณไม่น้อยเลยเทียว!
พอยามที่จ้าวเถียนหวากับจ้าวหม่านชางยกเกี๊ยวน้ำออกมา กู้สี่เม่ยยังแนมด้วยหัวผักกาดดองคลุกพริกแห้งมาอีกสองจาน รสชาตินั้นเคียงคู่กับเกี๊ยวน้ำได้อย่างพอดิบพอดี ซดลงไปคำเดียวก็สบายเนื้อสบายตัวไปทั่วร่าง
เหล่าเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการสิบกว่าคนแยกกันนั่งสองโต๊ะ ยามเกี๊ยวน้ำคำแรกเข้าปาก แต่ละคนต่างเบิกตากว้าง
“น้องสาวสี่เม่ย ฝีมือของเจ้านี่นับวันยิ่งยอดเยี่ยมจริง ๆ!” หลิวจื่ออันยกนิ้วหัวแม่มือขึ้น ไม่ทันได้สนใจว่าจะลวกปาก กินคำละลูก: “นี่เป็นเกี๊ยวน้ำที่หอมที่สุดเท่าที่ข้าเคยกินมา ยิ่งได้เรื่องได้ราวกว่าซาลาเปาเนื้อในภัตตาคารเสียอีก!”
เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการคนอื่น ๆ ก็เอ่ยปากชมไม่ขาดสาย ตะเกียบในมือของแต่ละคนไม่ยอมหยุดพัก
“จะไม่ใช่ได้อย่างไร ข้าคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเกี๊ยวน้ำจะอร่อยได้ถึงเพียงนี้ ไส้เนื้อนี่เวลากัดยังมีน้ำชุ่มฉ่ำพุ่งออกมาด้วย!”