ตอนที่ 139 จี้หยกให้กำเนิดมังกรทอง

ฝูเป่ามองดูหนิวจาวตี้ด้วยความประหลาดใจ

หนิวจาวตี้ก็จะถูกขายให้จางหยวนไว่แล้วหรือ เหมือนกับกู้ชุนฮวาพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของนางอย่างนั้น

เมื่อนึกถึงความทุกข์ทรมานและน้ำตาที่กู้ชุนฮวาต้องหลั่งรินในจวนตระกูลจาง ฝูเป่าก็เผยความเห็นอกเห็นใจออกมาโดยไม่รู้ตัว “จวนตระกูลจางไม่ดีเลย… ไปแล้วต้องคุกเข่า ทั้งยังต้องโดนตี แม่นมเฒ่าที่นั่นดุร้ายยิ่งนัก!”

ที่นางเอ่ยถึงคือเรื่องไม่ดีที่ได้พบเห็นเมื่อคราวไปหากู้ชุนฮวาที่จวนตระกูลจางในคราวนั้น

“เจ้าอย่ามาขู่ข้าเสียให้ยาก!” หนิวจาวตี้กลับแค่นเสียงฮึออกมาอย่างแรง เม้มปากแล้วกล่าวว่า “อย่างไรเสียข้าอยู่บ้านก็ต้องโดนตีโดนด่าอยู่ดี ไปทำงานที่จวนตระกูลจางยังได้เงินตำลึง อีกทั้ง…”

เอ่ยถึงตรงนี้ เสียงของนางก็เงียบหายไป

ต่อให้จวนตระกูลจางจะไม่ดียิ่งกว่านี้ ต่อให้นางไม่อยากไปเพียงใด แล้วจะทำอันใดได้เล่า

ท่านแม่ของนางขายนางไปแล้ว รับเงินตำลึงของผู้อื่นมาแล้ว ตระกูลหนิวก็มิใช่บ้านของนางอีกต่อไป นางทำได้เพียงไปจวนตระกูลจางเท่านั้น!

ทว่าหนิวจาวตี้ไม่เอ่ยถึงเรื่องเหล่านี้ เพียงเชิดคางขึ้นจ้องมองฝูเป่า “ข้าได้ยินคนเขาพูดกันมาหมดแล้ว จวนตระกูลจางมีนายน้อยคนหนึ่งรุ่นราวคราวเดียวกับข้า ไปถึงจวนตระกูลจางข้าก็จะได้ไปปรนนิบัติรับใช้เขา วันหน้า… วันหน้าข้าจะเป็นอนุภรรยา!”

เมื่อเห็นฝูเป่าทำหน้ามึนงง นางก็ร้อนรนจนกระทืบเท้า “อนุภรรยาเจ้ารู้จักหรือไม่ ถึงตอนนั้นคนในจวนล้วนต้องมาปรนนิบัติรับใช้ข้า ข้าจะได้กินดีอยู่ดี มิเหมือนพวกชาวนาชั้นต่ำยากจนอย่างเจ้าหรอก!”