กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วัดกวนอิมอยู่ห่างจากหมู่บ้านไประยะหนึ่ง พอทุกคนวิ่งมาถึงหลังเขาแล้วมองดู ต่างก็ตกใจจนสะดุ้ง
เปลวเพลิงลุกไหม้ขึ้นมาแล้ว มองเห็นได้ชัดว่ายิ่งเผาก็ยิ่งโหมแรง!
ผู้ใหญ่บ้านคราวนี้ก็นั่งไม่ติดแล้ว รีบตะโกนบอกทุกคนเสียงดัง “ไฟนี้ดับไม่ทันแล้ว! รีบเคลียร์พื้นที่รอบ ๆ ให้โล่ง อย่าให้ไฟลุกลามออกไปเด็ดขาด!”
หากไฟยังเผาต่อไป จนลามใหญ่จนควบคุมไม่อยู่ อ่าวชิงสุ่ยของพวกเขาจะต้องรับเคราะห์เป็นแห่งแรก
เหล่าชาวบ้านรีบไปหาเครื่องไม้เครื่องมือที่เหมาะมือ มาถางเคลียร์พื้นที่รอบ ๆ ให้สะอาด
ทว่าคนตระกูลจ้าวกลับตาค้างไปแล้ว
ไฟโหมรุนแรงเพียงนี้ น้ำที่พวกเขาตักมาเพียงเท่านี้ไม่พอยาไส้เลยสักนิด!
วัดกวนอิมตั้งอยู่กึ่งกลางหลังเขา ลำธารเล็ก ๆ สายเดียวที่มีน้ำอยู่ตรงเชิงเขา วิ่งไปกลับเที่ยวหนึ่งต้องใช้เวลาราวครึ่งชั่วยาม รอให้พวกเขาตักน้ำมาได้ไม่กี่เที่ยว วัดนี้ก็คงมอดไหม้ไปหมดแล้ว!
จ้าวหม่านชางสีหน้าเผือดขาว ทอดถอนหายใจ “พวกเราดับไม่ไหวหรอก”
จ้าวสุ่ยเซิงวางถังน้ำกระแทกลงพื้นอย่างแรง ปาดเหงื่อบนหน้าผาก “ยังดีที่พบเร็ว เผาลามไปไม่ถึงในหมู่บ้าน”