กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไปตายเสียเถอะ!”
ชุยเทียนเฉิงคำรามโฮก มีดสั้นเห็นอยู่ตำตาว่าจะแทงทะลุตัวจางถิงอวี้อยู่รอมร่อ!
จางถิงอวี้น้ำหูน้ำตาไหลพราก: “ช่วยชีวิตด้วย——”
ทว่าเหล่าคนรับใช้ประจำจวนรุดมาไม่ทัน ไม่มีผู้ใดช่วยเขาได้เลย
เจ้าอ้วนตัวน้อยใจหายวาบเย็นเยียบไปทั้งดวง ในใจคิดว่าแย่แล้วแย่แล้ว ท่านปู่น้อยอย่างข้าเพิ่งเสวยสุขมาได้เพียงเจ็ดแปดปีก็ต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เสียแล้วหรือ……
“อ๊า——”
พร้อมไปกับเสียงร้องลั่นของฝูเป่า เสียง “ปัง” ดังขึ้น ร่างเล็ก ๆ ที่ห่อตัวกลมดั่งลูกบอลของนางซวนเซไปมา ทว่ากลับหลบเลี่ยงของแข็งทุกสิ่งได้อย่างหวุดหวิดอันตรายยิ่ง พุ่งชนเข้าใส่ชุยเทียนเฉิงตรง ๆ!
“อะไรกัน……อ๊าก!” ชุยเทียนเฉิงเผชิญคราวเคราะห์ไม่คาดฝัน ยังมิทันได้รู้สึกตัวก็ถูกชนจนก้นกระแทกนั่งจ้ำเบ้ากับพื้น มีดสั้นในมือก็กระเด็นหลุดลอยไป
ในเวลาเดียวกัน จ้าวหม่านชางรุดมาถึงได้ทันท่วงที คว้าตัวฝูเป่าเข้ามากอดไว้แน่น