เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ผู้ใหญ่บ้าน ทุกคนนี่มันอย่างไรกันหรือ” หลิวกุ้ยจือมึนงงไปบ้าง
ผู้ใหญ่บ้านก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ตื่นเต้นจนหนวดเคราสั่นระริก “ป้ากุ้ยจือ เรื่องดีใหญ่หลวง เรื่องน่ายินดียิ่งใหญ่เหลือเกิน!”
สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของฝูเป่าที่กู้สี่เม่ยอุ้มออกมา น้ำเสียงแหบพร่าตื้นตัน “เมื่อคืนวาน ข้าพาพวกผู้ชายในหมู่บ้านของเราขุดดินทั้งคืนตามทางที่เสียวเหิงกับฝูเป่าชี้บอก เจ้าเดาสิว่าเป็นอย่างไร”
“ขุดทะลุแล้วจริง ๆ! ใต้หินก้อนมหึมานั้นเป็นร่องน้ำเก่าที่ถูกดินทรายอุดตันไว้จริง ๆ ด้วย!”
จางเอ้อร์โก่วส่งเสียงตะโกนรับอยู่กลางฝูงชน “พวกเรากวาดดินโคลนออก น้ำพุสายนั้นก็พวยพุ่งซ่าออกมา ไหลรินลงไปตามความลาดชัน! วันนี้ยังไม่ทันสว่าง ร่องน้ำสายเล็กในหมู่บ้านพวกเราที่แห้งแล้งมาหลายวัน มัน... มันมีน้ำอีกแล้ว!”