กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 121 - สยบสามบรรพชน
ฉินเจิ้งก้าวเพียงก้าวเดียวก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้าเซี่ยงคง ฝ่ามือทั้งสองอ่อนนุ่มดั่งหลิวเย่ ร่ายรำสะบัดออก รอยฝ่ามือที่ถาโถมดั่งเม็ดฝนตกลงบนหน้าอกของอีกฝ่ายอย่างหนักหน่วง
ชั่วหนึ่งลมหายใจ เขาซัดออกไปถึง 26 ฝ่ามือ ล้วนประทับลงในตำแหน่งเดียวกันทั้งสิ้น ทั้งรอยฝ่ามือที่ซัดออกไปยังปรากฏตราประทับไทเก๊กเป็นสาย ลี้ลับสุดหยั่งคาด
ตูม!
วินาทีถัดมา เซี่ยงคงกระอักโลหิตสดๆ ร่างปลิวกระเด็นถอยหลัง ร่วงลงกระแทกพื้นต่อหน้าจงว่านเหนียนอย่างแรง
จงว่านเหนียนยิ้มบางๆ พลางเอ่ยว่า "รสชาติเป็นเช่นไรบ้าง พี่เซี่ยง?"
เซี่ยงคงชี้หน้าจงว่านเหนียน ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เอ่ยว่า "จงว่านเหนียน เหตุใดเจ้าไม่ลงมือ?"