บทที่ 114 - หลบภัยในหอหม่านชุน

บทที่ 114 - หลบภัยในหอวสันต์โลหิต

หลี่ว์ถัวหัวเราะอย่างมีเลศนัยพลางกล่าวว่า "หอวสันต์โลหิต"

ฉินเจิ้งรู้สึกประหลาดใจจึงเอ่ยถาม "เจ้าพาข้ามาที่นี่ทำไม"

เขาย่อมรู้ดีว่าหอวสันต์โลหิตคือสถานที่แห่งใด นั่นคือสรวงสวรรค์ของบุรุษเพศ

ทว่าหลี่ว์ถัวดูไม่เหมือนคนที่จะพาเขามาหาความสำราญ

ในเวลานี้ หลี่ว์ถัวรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ยิ้มพลางกล่าวว่า "ข้ารู้จักกับเถ้าแก่เนี้ยของหอวสันต์โลหิต ช่วงเวลานี้พวกเราหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ปลอดภัยอย่างยิ่ง"

"ท่านผู้เฒ่ากับแม่นางอาเย่ก็อยู่ที่นี่ด้วยกันทั้งหมด"

ฉินเจิ้งเอ่ยถามด้วยความรอบคอบ "คนผู้นี้ไว้ใจได้หรือไม่"

หลี่ว์ถัวตบอกตนเองพลางกล่าวว่า "ข้าจะทำร้ายเจ้าได้อย่างไร ข้าเอาชีวิตเป็นประกัน คนผู้นี้ไว้ใจได้อย่างแน่นอน"

ฉินเจิ้งจึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "นำทางไปเถอะ"