กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 112 - ร่วมมือสังหาร
ฉินเจิ้งมองไปยังทั้งสองคนพลางแย้มยิ้มบางๆ เอ่ยว่า "ผู้นำตระกูลทั้งสอง หากคุกเข่าอ้อนวอนร้องขอชีวิต ข้าจะละเว้นชีวิตให้พวกเจ้าสักทาง!"
เซี่ยงว่านเหนียนและจงคุนต่างมีสีหน้าบึ้งตึง ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย นี่คืออาการของผู้ที่โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด
เพราะฉินเจิ้งกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว
ทว่าพวกเขากลับหวาดระแวงฉินเจิ้ง
ศพของฝางจิ่วเจินที่อยู่แทบเท้ากำลังค่อยๆ เย็นชืด คอยเตือนสติพวกเขาว่าเด็กหนุ่มเบื้องหน้านั้นอันตรายยิ่งนัก
แต่จะให้ถอยหนีไปเช่นนี้หรือ
เป็นไปไม่ได้!
เซี่ยงว่านเหนียนหันไปมองจงคุนแล้วเอ่ยว่า "พี่ฝางตายเพราะประมาท พวกเราสองคนร่วมมือกัน สังหารเจ้าเด็กนี่ดีหรือไม่"
จงคุนหัวเราะลั่น "ข้าคิดเช่นนั้นอยู่พอดี!"