บทที่ 95 - จักรพรรดินีสิ้นฟ้า

บทที่ 95 - จักรพรรดินีสิ้นฟ้า

ยามนี้ ฉินเสี่ยวหลิงกำลังเดินเที่ยวเล่นอยู่บนท้องถนนพร้อมกับท่านผู้อาวุโสและแม่นางอาเย่

ส่วนหลี่ว์ถัว ได้พาหลี่เหยาที่เอาแต่เงียบขรึมไม่พูดไม่จามาโดยตลอด กลับไปยังบ้านของอาจารย์แล้ว โดยตั้งใจจะซ่อมแซมปรับปรุงบ้านใหม่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

ขณะที่ท่านผู้อาวุโสและอาเย่กำลังเลือกซื้อผักอยู่ริมทาง ในมือของฉินเสี่ยวหลิงก็ถือถังหูลู่กินไปพลาง ทันใดนั้นนางก็ถูกการประลองยุทธ์เลือกคู่ที่อยู่ไม่ไกลดึงดูดความสนใจเข้า

นางจึงเอ่ยบอกพวกท่านผู้อาวุโสไว้คำหนึ่ง แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังทางเวทีประลองทันที

ที่ด้านนอกเวทีประลอง มีผู้คนเบียดเสียดกันอยู่อย่างหนาแน่น ยืนมุงล้อมรอบเวทีเอาไว้

บนเวทีประลอง มีสาวงามผู้มีท่วงท่าองอาจห้าวหาญคนหนึ่ง กำลังยืนประจันหน้าอยู่กับชายร่างเตี้ยอ้วนที่ถือกระบี่ใหญ่ไว้ในมือ

ฉินเสี่ยวหลิงกินถังหูลู่ไปพลาง เฝ้ารอชมการต่อสู้ของคนทั้งสองด้วยความตื่นเต้นไปพลาง

โดยไม่รู้ตัวเลยว่า ที่ด้านหลังของนาง มีสตรีผู้มีรูปร่างบอบบางอ้อนแอ้นในชุดสีทมิฬและสวมหมวกสีทมิฬคนหนึ่ง กำลังเฝ้าจับจ้องมองดูนางอยู่อย่างเงียบเชียบมาโดยตลอด

"หรือว่าจะเป็นกายาเทพน้ำแข็ง?" ในน้ำเสียงของสตรีชุดทมิฬแฝงไว้ด้วยความตกตะลึงและยินดีปรีดาอย่างไม่อาจปิดบัง