บทที่ 18 - ปรมาจารย์ยุทธ์หนึ่งดาวชั่วพริบตา

บทที่ 18 - ปรมาจารย์ยุทธ์หนึ่งดาวชั่วพริบตา

คนที่ตกอยู่ในความสิ้นหวังมักจะรู้สึกว่าโลกทั้งใบล้วนมืดมน

ทว่าเมื่อความหวังมาเยือน เขาก็จะมองเห็นว่าท่ามกลางความมืดมิดนั้น พลันมีแสงสว่างอันเจิดจ้าสายหนึ่งส่องประกายขึ้นมา

ในจังหวะที่มีดคู่ของมารดาบอยู่ห่างจากร่างของฉินเสี่ยวหลิงอีกเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด จากในป่าไม้พลันมีแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาอย่างฉับพลัน ซึ่งนั่นก็คือประกายกระบี่สายหนึ่ง

ประกายกระบี่แทงเข้าที่ไหล่ขวาของมารดาบโดยตรง

ฉึก! ตัวกระบี่แทงทะลุเข้าไปในเนื้อและเลือดของมารดาบ สกัดกั้นร่างที่กำลังพุ่งไปข้างหน้าของมันเอาไว้ ก่อนที่พละกำลังอันมหาศาลจะซัดร่างของมันปลิวกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง

โครม! ร่างของมารดาบตกลงไปกระแทกในพุ่มไม้ทางด้านขวาโดยตรง ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว

ฉินเจิ้งชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบได้สติกลับคืนมา เขามองเห็นหญิงสาวผู้มีความงดงามแฝงความองอาจห้าวหาญคนหนึ่ง สวมชุดสีแดง มัดผมหางม้า มีดวงตากลมโตคู่สวยที่ราวกับมีมนตร์สะกดชวนให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะจ้องมอง นางรับร่างของฉินเสี่ยวหลิงเอาไว้ในอ้อมแขน แล้วตวาดใส่เขาทันทีว่า "นี่ มัวยืนบื้อทำอันใดอยู่ ไม่เอาน้องสาวของเจ้าแล้วหรือ?"

ฉินเจิ้งรีบพุ่งตัวเข้าไปรับร่างน้องสาวมาอุ้มไว้ พร้อมกับเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจทันที "ขอบคุณมาก!"