เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 793 ภาค –เมื่อกลายเป็นเด็กกำพร้า เธอก็จัดการทุกคนจนกระเด็น 23
ฉีเล่อเล่อครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบว่า “เดิมทีฉันอยู่ชั้นประถมปีที่หนึ่ง ห้องหนึ่งค่ะ แต่ครึ่งปีแรกไม่ได้มาเรียนที่นี่ ตอนนี้กลับมาเรียนต่อก็น่าจะต้องขึ้นชั้นประถมปีที่สองแล้ว แต่ฉันไม่รู้ว่าควรไปเรียนห้องไหน คุณปู่คะ พวกเด็กกองผลิตที่หนึ่งไม่ยอมให้พวกเราเข้าโรงเรียนค่ะ”
ครูใหญ่ถอนหายใจ “ได้สิ นักเรียนตัวน้อย มาเถอะ ปู่ครูใหญ่จะพาเธอไปหาครู ส่วนเด็กพวกนั้น อีกเดี๋ยวปู่ครูใหญ่จะไปตำหนิพวกเขาเอง แล้วก็ตีฝ่ามือเป็นการลงโทษด้วย”
เขาเข้าใจดีว่าหลายครอบครัวไม่ยอมส่งลูกสาวไปโรงเรียน แต่กลับให้เด็กอยู่บ้านช่วยทำงาน
น่าเสียดายที่คนเหล่านั้นไม่เข้าใจเลยว่า การที่ผู้เป็นมารดาได้รับการศึกษามีความสำคัญต่อการพัฒนาของชนชาติหนึ่งมากเพียงใด
ฉีเล่อเล่อเดินเข้าห้องเรียนอย่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อย ก่อนนั่งตัวตรงด้วยท่าทางสำรวม