เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 792 ภาค –เมื่อกลายเป็นเด็กกำพร้า เธอก็จัดการทุกคนจนกระเด็น 22
อาเล็กตระกูลฉีเริ่มออกไปทำงานในกองผลิตแล้ว แม้ฉีเล่อเล่อจะไม่ได้ขาดแคลนเงินเพียงเล็กน้อยจากการทำงานนั้น แต่ในเมื่ออาเล็กสมัครใจไปเอง เธอก็ไม่คิดห้ามปราม
เธอเพียงกอดอกเล็ก ๆ แล้วพูดว่า “อาเล็กคะ ถ้าอาเล็กยืนยันจะไปทำงาน ฉันก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ แต่ทำให้น้อยหน่อยก็พอ ต้องรับประกันว่าอาหารสามมื้อของพวกเราจะมีคุณภาพ อย่างน้อยแต่ละมื้อต้องมีกับข้าวสองอย่าง เป็นเนื้อสัตว์หนึ่งอย่างกับผักอีกหนึ่งอย่างนะคะ”
เฮ้อ นับวันเธอยิ่งใช้ชีวิตอย่างหยาบง่ายขึ้นทุกที
ฉีกั๋วหมิ่นยิ้มสดใสเต็มใบหน้า “เจ้าแมวน้อยจอมตะกละเอ๊ย วางใจเถอะ ต่อให้อาต้องทำงานน้อยลงสักหน่อย ก็จะทำอาหารให้เธอกินอย่างดีแน่นอน แต่ว่าเธอรู้ไหม เมื่อสองวันก่อนพ่อกับคนที่บ้านขนของจากอำเภอกลับมาตั้งมากมายเชียวนะ”