เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 672 ภาค –เสียงในใจมรณะ 19
ป๋ายหลี่จือทรงรู้สึกเจ็บปวดพระทัยอยู่เล็กน้อย แต่ไม่นานก็ทรงสลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไป แล้วครุ่นคิดหาวิธีรับมือกับสถานการณ์ ก่อนจะค่อย ๆ บรรทมหลับไป
ฉีจิ้งบรรทมอยู่บนแท่นบรรทม พระปัสสาสะสม่ำเสมอและทอดยาว ทว่าพระองค์ยังมิได้บรรทมหลับ
พระองค์ทรงทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่เสด็จมาถึงในวันนี้อย่างละเอียด แต่ไม่พบว่าป๋ายหลี่จือทรงมีสิ่งใดแตกต่างไปจากปกติแม้แต่น้อย
ฉีจิ้งทรงกระหยิ่มพระทัยอยู่ลึก ๆ ดูท่าข้าจะเป็นคนโปรดของเด็กน้อยจริง ๆ นอกจากขันทีอันผิงที่เคยได้ยินเสียงในใจของนางครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนจะมีเพียงข้าเท่านั้นที่ได้ยิน ส่วนโจวซื่อที่เคยได้ยินก็ตายไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องหวั่นเกรง ต่อไปเพียงไม่ให้ผู้ใดเข้าใกล้นางอีก แล้วให้นางทำประโยชน์แก่ข้าก็พอ
อันผิงเป็นคนของข้าเอง ไม่จำเป็นต้องกังวล พอดีว่าจะให้เขาคอยอยู่ข้างกายเด็กน้อยต่อไป