กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 ภาค – ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 23
ฉีโยวหรานยังคิดจะตามไป “พี่โอวหยาง...”
นางยื่นมือไปดึงแขนเสื้อของเขา คิดจะออดอ้อนเหมือนที่ผ่านมา
โอวหยางหมิงหันกลับมาด้วยดวงตาแดงก่ำ ก่อนสะบัดนางออกอย่างแรง “ไสหัวไป ตัวซวยอย่างเจ้า!”
อู๋โยวเดินตามหลังโอวหยางหมิงมาติด ๆ นางผลักฉีโยวหรานอย่างแรง “หญิงชั่ว เจ้าทำร้ายตำหนักคงจ้งของเราจนเป็นเช่นนี้ ไสหัวไปให้ไกล!”
คนของตำหนักคงจ้งต่างจ้องฉีโยวหรานอย่างดุดัน นางจึงไม่กล้าตามไปอีก
เมื่อมองผู้คนที่มามุงดูทยอยแยกย้ายกันไป ฉีโยวหรานก็นั่งยอง ๆ ลงกับพื้นอย่างหมดอาลัยตายอยาก “ทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดี? ทั้งหมดเป็นเพราะนังฉีเย่านั่น!”