เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 479 ภาค – ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 15
ฉีเล่อเล่อมองประตูสำนักที่เปิดกว้าง พลางประหลาดใจเล็กน้อย ดูท่าสำนักบู๊ตึ๊งจะสมกับเป็นสำนักใหญ่ฝ่ายธรรมะจริง ๆ อย่างน้อยก็มีใจกว้างและสง่าผ่าเผยไม่น้อย
เหล่าชาวยุทธภพสารพัดพวกที่ฝีมือสูงต่ำปะปนกัน เดินตามหลังฉีเล่อเล่อเข้าไปในประตูสำนักบู๊ตึ๊ง
ประตูแห่งนี้ไม่ใช่เส้นทางเดียวกับที่ผู้มาสักการะใช้เดินตามปกติ ผู้มาสักการะจะไปจุดธูปที่ตำหนักด้านหน้า ส่วนศิษย์สำนักบู๊ตึ๊งฝึกวิชาอยู่บนภูเขาด้านหลัง
โดยปกติ ผู้ที่คอยต้อนรับผู้มาสักการะส่วนมากเป็นเด็กนักพรตที่ไม่สามารถฝึกวรยุทธ์ หรือไม่ก็ศิษย์ที่มีระดับวรยุทธ์ต่ำ ส่วนศิษย์สายตรงที่แท้จริงของสำนักต้องใช้เวลาทั้งหมดไปกับการฝึกวรยุทธ์
คำกล่าวที่ว่าเรียนบุ๋นใช้ความยากจน ฝึกบู๊ต้องใช้ความมั่งคั่งนั้นไม่เกินจริงแม้แต่น้อย