เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 ภาค – ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 14
หลังเซี่ยจิ่นเฉิงไม่อยู่ คนตระกูลเซี่ยก็ถูกฉีเจิ้นถิงบีบคั้นจนใช้ชีวิตต่อไปไม่ไหว ส่วนใหญ่จึงพากันออกจากคฤหาสน์เซียวเหยาไป เหลือเพียงไม่กี่ครอบครัวที่ซื่อ ๆ คอยหลบอยู่ตามมุมห่างไกลและไม่เคยกล้าส่งเสียง
ในบรรดาศิษย์ที่กลับมาในวันนี้ มีจำนวนไม่น้อยเป็นลูกหลานตระกูลเซี่ย ทั้งยังมีผู้อาวุโสในตระกูลบางคนที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขามือสั่นขณะอัญเชิญทำเนียบวงศ์ตระกูลเซี่ยออกมา แล้วเติมชื่อเซี่ยเย่าไว้ใต้ชื่อเซี่ยจิ่นเฉิงว่า “บุตรีสายเอก ผู้เป็นบุตรีของเซี่ยอวี่ หลานสาวสายเอก เซี่ยเย่า”
ทันทีที่บันทึกชื่อลงไป ตำแหน่งเจ้าคฤหาสน์ของฉีเล่อเล่อก็ชอบธรรมโดยสมบูรณ์
แม้นางไม่ได้ใส่ใจตำแหน่งเจ้าคฤหาสน์เซียวเหยา แต่ในเมื่อเป็นสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมให้ความสำคัญ นางย่อมต้องเอากลับคืนมาทั้งหมด