กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 468 ภาค –ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 4
ชายกระโปรงยาวที่ฉีโยวหรานสวมมาเพื่อร่วมงานฉลองอายุของฉีเจิ้นถิง จู่ ๆ ก็เหมือนถูกบางสิ่งดึงรั้งไว้โดยไม่รู้ตัว ขาทั้งสองข้างของนางถูกแรงนั้นลากแยกออกจนฉีกเป็นแนวตรง ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นขึ้นจากช่วงล่าง จนนางร้องลั่นออกมาคำหนึ่ง
ฉีเล่อเล่อเอ่ยจากด้านหลังด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? เช่นนั้นก็ไปตายเสียสิ คนโกหกเป็นลูกสุนัขนะ”
นางค่อย ๆ ถอนพลังลมกลับ มือสองข้างที่ก่อขึ้นจากกระแสลมพลันสลายหายไปไร้ร่องรอย คราวนี้เจ้าสูญเสียความบริสุทธิ์จริง ๆ แล้ว หวังว่าพี่จ้านของเจ้าจะชอบของขวัญชิ้นใหญ่นี้นะ ประหยัดแรงเขาไปได้ตั้งมาก
หลินลี่จ้านอดทนต่อไปไม่ไหว รีบวิ่งตามไป “หรานหราน...”