เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 ภาค –ข้าคือหวังเป่าชวน 4
เมื่อนึกถึงชีวิตของเซวียผิงกุ้ย ชาติกำเนิดไม่เป็นที่รู้แน่ชัด ต้องตกมาอยู่ท่ามกลางชาวบ้านร้านตลาด ดิ้นรนเอาชีวิตรอด และลิ้มรสความทุกข์ยากมาจนหมดสิ้น เดิมทีเขาคิดจะอาศัยอำนาจของอัครมหาเสนาบดีไต่เต้าขึ้นไป เพื่อแสดงปณิธานและความสามารถของตน ทว่าหวังอวิ่นไม่เพียงไม่ช่วยเหลือ กลับยังคอยกดเขาอีกด้วย
บัดนี้ในที่สุดก็รอจนเมฆหมอกเปิดทาง ต่อให้ซีเหลียงเป็นดินแดนแห่งลมทรายแล้วอย่างไร? ทุกสิ่งล้วนเป็นเขาที่มีสิทธิ์ตัดสิน ชีวิตเช่นนี้ช่างสุขสบายเสียจริง! เมื่อคิดเช่นนั้น เขาก็กระโดดลงจากหลังม้า เดินตรงมาหาฉีเล่อเล่อ “ภรรยา เจ้าลำบากมามากแล้ว ต่อไปเมื่ออยู่ที่นี่ สามีจะให้เจ้าเสวยสุขกับลาภยศและความมั่งคั่งอย่างไม่มีวันสิ้นสุด”
ฉีเล่อเล่อมองเขายื่นมือมาช่วยจับบังเหียน ก่อนพลิ้วกายลงจากหลังม้า