กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 16
ป๋ายอวี้ชวนถูกเล่นงานถึงขนาดนี้ก็ยังไม่ฟื้น ดูท่าจะบาดเจ็บไม่น้อย ฉีเล่อเล่อไม่สนใจ นางไปที่บ้านตระกูลซา พาชุนเอ๋อร์กับชิวเอ๋อร์ออกมาแล้วเข้าพักในโรงเตี๊ยม หลิวเอ้อร์วิ่งวุ่นไปมาคอยดูแลป๋ายอวี้ชวน ส่วนฉีเล่อเล่อก็เที่ยวเตร่ไปทั่ว ในที่สุดสาวใช้ทั้งสองก็ได้ติดตามอยู่ข้างกายคุณหนูอีกครั้ง สีหน้าจึงสดชื่นขึ้นมาก
ฉีเล่อเล่อเดินเที่ยวตลาดในยุคโบราณอย่างเพลิดเพลิน สำหรับนางแล้ว ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็เหมือนการดูเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านม่านภาพ แม้จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับคนในเรื่องได้ แต่ความรู้สึกทางกายกลับไม่สมจริง ชีวิตในยุคโบราณเช่นนี้ นางชอบเสียจริง หากไม่มีพวกเศษสวะตระกูลป๋ายอยู่ด้วยก็คงดียิ่งกว่า