กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ภาค - ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 13
หลังอาหารเช้า ฉีเล่อเล่อกล่าวกับคนตระกูลป๋ายว่า “พวกท่านไปหาผู้ซื้อก่อนเถิด ข้าจะไปเยี่ยมแม่นมกับพี่สาวร่วมเต้าของข้า ตอนบ่ายค่อยกลับมา”
ป๋ายอวี้ชวนรีบเอ่ย “หว่านเอ๋อร์ แล้วโฉนดร้านค้า...”
เมื่อเห็นฉีเล่อเล่อมองเขาอย่างระแวง ป๋ายอวี้ชวนก็รู้ว่ายามนี้สตรีผู้นี้หวงแหนเรื่องเงินทองยิ่งนัก จึงรีบกล่าวว่า “เจ้าวางใจได้ ข้าไม่คิดละโมบเงินของเจ้า เงินที่ขายร้านได้ทั้งหมดจะให้เจ้าเก็บไว้ใช้จ่าย เรื่องเงินทองเจ้าตัดสินใจเอง”
เขาไม่อาจพูดว่าเงินทั้งหมดจะยกให้ฉีหว่าน โดยที่ตนไม่แตะต้องแม้แต่น้อย เพราะหากพูดเช่นนั้นจะมีผู้ใดเชื่อ? ฟังดูเสแสร้งเกินไป ของจริงปนเท็จเช่นนี้ต่างหาก จึงจะทำให้ผู้อื่นเชื่อถือได้ง่ายกว่า